ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΛΛΙΟΣΤΡΟΣ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΛΛΙΟΣΤΡΟΣ
Προβολές: 977 Κωδικός Προϊόντος: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΛΛΙΟΣΤΡΟΣ
Διαθεσιμότητα: Σε απόθεμα
0Πωλήσεις
0,00€ Χωρίς ΦΠΑ: 0,00€
Ποσότητα: Καλάθι

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΛΛΙΟΣΤΡΟ

Από το έργο του Νικολάου Μαργιωρή «Δίτομη Μεταφυσική Εγκυκλοπαίδεια»


Γεννήθηκε στα 1749 στη Μεδίνα της Αραβίας και πέθανε στη Ρώμη στα 1795. Το σωστό όνομα του ήταν Alexander Conte de Cagliostro. Είναι ο μόνος των Δασκάλων, που κατηγορήθηκε και σπιλώθηκε τόσο πολύ. Ολόκληρο επιτελείο των Ιησουιτών, χάλκευσε ψεύτικα έγγραφα, για να αποδείξει, πως ο Καλλιόστρο, δεν ήταν αυτός που έδειχνε, αλλά ο κακοποιός και δολοφόνος της Ιταλίας, ο περίφημος Ιωσήφ Μπάλσαμο.
Ο Ιωσήφ Μπάλσαμο, ήταν γιός αμαξηλάτη που γεννήθηκε στο Παλέρμο της Σικελίας στα 1743. Ήταν ένα κακοποιό στοιχείο, μεσίτης κατ' επάγγελμα ερωτικών συναντήσεων, με επίκεντρο προαγωγής, την ίδια αδελφή του. Πλαστογράφος και δολοφόνος, άξεστος και αμόρφωτος, γνώριζε την Ιταλική και μίλαγε βαριά και με αργκό το ιδίωμα της Σικελίας. Αυτός ο σιχαμερός τύπος, πήρε αργότερα το όνομα της γυναίκας που τον βάπτισε και λεγόταν Καλλιόπη.
Μ' αυτόν τον απαίσιο τύπο, μ' αυτό το κατακάθι της ανθρωποκοινωνίας, θέλησε η ιερή εξέταση, των Ιησουιτών το κράτος, να συνενώσει τον πνευματικότατο άνθρωπο του Μεσαίωνα, τον υπέροχο Διδάσκαλο, τον μέγα Μύστη, την αληθινή τελειότητα, που πέρασε απ' τον πλανήτη μας.
Ο περί ου πρόκειται Ιωσήφ Μπάλσαμο, που γεννήθηκε στα 1743 στο Παλέρμο της Σικελίας, παντρεύτηκε στα είκοσι του χρόνια, με την αγράμματη δόνα Λουρεντία, που ταίριαζε μαζί του. Μ' αυτό το τραγικό ζευγάρι, θέλησε το τότε το Βατικανό, να παρομοιάσει το υψηλό ζευγάρι του Αλεξάνδρου Καλλιόστρο, με τη Σεραφίνα Φιλιστιόνι.
Πρώτος ο συγγραφέας κι' ιστορικός ερευνητής Τρόουμπριτζ στο Λονδίνο, παρουσιάζει σοβαρές αμφιβολίες και ασάλευτα επιχειρήματα για τα γραφόμενα από τους Ιησουίτες, που με τόσο πάθος και τόση κακία, προσπαθούν να πείσουν τον αναγνώστη, πως ο Αλέξανδρος Καλλιόστρο, είναι ο Ιωσήφ Μπάλσαμο από τη Σικελία. Στο βιβλίο του, «Η άνοδος και πτώση ενός Διδασκάλου της Σοφίας», ρίχνει το πρώτο φως ο Τρόουμπριτζ και προφητεύει, πως σύντομα πολύ, θα έλθουν άλλοι ερευνητές, να φωτίσουν το ψεύτικο σκοτάδι, που το Βατικανό, τόσο πεισματικά, έρριξε ολόγυρα από το Δάσκαλο Καλλιόστρο.
Αργότερα, ο σοφός Μαίτερλινγκ, άρχισε νέες έρευνες στις βιβλιοθήκες και στα αρχεία όλης της Ευρώπης και τότε κατάπληκτος πληροφορήθηκε, πως ο Αλέξανδρος Καλλιόστρο, υπήρξε ο φωτισμένος Νους, που ήλθε στην Ευρώπη να ξανανάψει το χαμένο φως της απωλεσθείσης αλήθειας.
Ήταν τόση η κατάπληξη της Ευρώπης με τις αποκαλύψεις του Μαίτερλινγκ, ώστε αμέσως σχηματίστηκαν ομάδες πνευματικών ανθρώπων, να ψάξουν τα επίσημα και ιδιωτικά αρχεία, για να επαληθεύσουν τον Τρόουμπριτζ και Μαίτερλινγκ τα καταγγελόμενα, ενάντια στους Ιησουίτες. Το αποτέλεσμα αυτών των εθελοντικών ομάδων σ' όλη την Ευρώπη, υπήρξε καταπληκτικώτατο. Από παντού, έφταναν οι πληροφορίες, για τη σοφία και την υψηλή Γνώση, το πολύγλωσσο ανθρώπινο θαύμα του Διδασκάλου, που ομιλούσε δεκατρείς γλώσσες της εποχής του και έξη αρχαιότατες γλώσσες, τις οποίες, έγραφε και μιλούσε και ανέλυε και συσχέτιζε και συνέκρινε και αποσυμβόλιζε. Έδειχνε καθαρά πως το διανοητικό μέρος του Νου του, το χρησιμοποιούσε ένα ανώτερο υπεραισθητικό και υπερδιανοητικό σημείο, που βρίσκονται έξω και πάνω από τα γνωστά, όπου ο Λόγος έχει τη θέση Του. Ο χαμένος Λόγος η η Θεία Αλήθεια, έβγαιναν από τα σοφά χείλη του Διδασκάλου και ανέστηναν τους νεκρούς. Καταργούσαν τη θνητότητα και στήριζαν την Αιωνιότητα. Κηρύττονταν ο Θείος Λόγος, η κρυμμένη Αλήθεια παρουσιάζονταν.
Ο Τρόουμπριτζ, ο Μαίτερλινγκ, ο Μαρκ Χάβεν, φώτισαν τα σκοτεινά της ιερής εξέτασης πλαστουργήματα, με τα ασύστολα ψεύδη και τα αμέτρητα λασπώματα. Ιδίως, ο Μαρκ Χάβεν με το βιβλίο του «Ο Άγνωστος Διδάσκαλος Καλλιόστρο", καταρρίπτει ένα ένα τα ψευδολογήματα και ψευδοκατασκευάσματα του Βατικανού, με αψευδή στοιχεία, με έγγραφα απ' τα εθνικά αρχεία των διοικητηρίων, των δικαστηρίων, των Πανεπιστημίων και των ιδιωτικών αλληλογραφιών, γνωστών μεγάλων οικογενειών, μεγιστάνων όλης της Ευρώπης.
Μέσα εκεί παρουσιάζεται, ο πολυφωτισμένος Διδάσκαλος, που η μουσική λαλιά του, που έβγαινε με χάρη και σοφία, με γνώση και με πνεύμα, μεθούσε και συνάρπαζε τον συνομιλητή του, γοήτευε και ενθουσίαζε κάθε συνάνθρωπο του, που θα είχε την τύχη και την τιμή, να συνομιλήσει με τον ευλογημένο του Θεού. Έτσι, η σατανική σκευωρία κατέπεσε και φάνηκε ο Ήλιος της Δικαιοσύνης, να λάμπει και να φωτίζει πλέρια, μία Διδασκαλική μορφή.
Μπροστά σ' αυτή την αποκάλυψη, ολόκληρη η ανθρωπότητα, παρέμεινε κατάπληκτη και είδε με χαρά, πως το Φως της Γνώσης, διαχύθηκε άπλετο στην Ευρώπη, απ' τις διδασκαλίες για τη μεταφυσική - μυστικισμό, από τον περιοδεύοντα σοφό - Διδάσκαλο Καλλιόστρο. Η μυστική διδασκαλία του η μυστικιστική διδασκαλία του, συνίστατο στην αποκάλυψη του Θείου Λόγου, της επαναδιδασκαλίας της Αλήθειας, που θα μπορούσε να τη συλλάβει ο κάθε άνθρωπος, αρκεί ν' ακολουθούσε «ΤΟ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑ».
Σαν ιδρυτής και αρχιερέας, σαν μύστης και μυσταγωγός, σαν αληθινός ιεροφάντης, θέσπισε της εποχής του τον ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ απαραίτητη ΚΛΙΜΑΚΑ, που θα βοηθούσε τον συνάνθρωπο της εποχής του, να ιδεί ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ και να ακούσει ΤΟΝ ΘΕΙΟ ΛΟΓΟ. Έτσι δημιούργησε το πρώτο στη Λυών και ύστερα στην Ευρώπη όλη, κατάλληλες τεκτονικές στοές, όπου απεκάλυψε στους άξιους την αλήθεια και όπου τους δίδαξε τον τρόπο και τη μέθοδο να την αποκαλύπτουν μόνοι τους και να τη βιώνουν.
Πιο ειδικά, δίδασκε το μυστικισμό μ' ένα μεγάλο τεράστιο ΚΥΚΛΟ, που έπρεπε να τον διαπεράσει ένα άσπρο περιστέρι. Ο κύκλος συμβόλιζε το σύμπαν, την τρισδιάστατη περιοχή μας, τον κόσμο των αισθήσεων μας, την αδιασάλευτη φυλακή μας, το σκοτάδι και την αγνωσία μας. Το λευκό περιστέρι, συμβόλιζε την πνευματοψυχή μας, το αθάνατο μέρος μας, το Θείο περιεχόμενο μας. Όποιος κατόρθωνε να διαπεράσει τον τρισδιάστατο χώρο και να βρεθεί στον τετραδιάστατο χώρο, αυτός θα λούζονταν με το ανέσπερο φως, με την αιώνια λάμψη, με την ουράνια φωτεινότητα. Ταυτόχρονα θα άκουγε και τα συνοδευτικά λόγια, τα Θεία λόγια, το λάλημα του φωτός, όπου ο Λόγος θα γινόταν Φως και το Φως θα γινόταν Λόγος. ΦΩΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ. Το πέρασμα από το λευκό Κύκλο, ήταν η μέθοδος που παρουσίασε ο Καλλιόστρο. Μέσα στις άπειρες τεκτονικές στοές που ίδρυσε, το Αιγυπτιακό Δόγμα, βασίλευε και οδηγούσε στο Φως της Γνώσης...
Ο αετός η το περιστέρι, συμβόλιζε τον έσω εαυτό η την πνευματοψυχή. Όταν η διάσπαση του φράγματος, της υλιστικής διάστασης, πετυχαίνονταν, όταν ενώνονταν ο τόπος και ο χρόνος μέσα στο Νου του Τέκτονα της εποχής του Καλλιόστρο, σύμφωνα με το Αιγυπτιακό του Δόγμα, τότε ο Νους λειτουργούσε στην τετραδιάστατη περιοχή, στην αιθερική μεριά του κόσμου μας η στην περιοχή των αιτιών.
Μα το λειτούργημα αυτό, στον τετραδιάστατο κόσμο, έφερνε πάραυτα τη φώτιση και μάλιστα μετέβαλλε τον μαθητή, σε ολοκληρωμένο Δάσκαλο. Πως κατορθώνονταν αυτό; Το σύστημα του Καλλιόστρο ήταν, Ο ΛΟΓΟΣ. Ναι με τον κατάλληλο Λόγο, η ψυχή συνεκινείτο και βοηθούσε το Νου, να στραφεί προς τα ενδότερα, όπου η λάμψη της συγκινημένης ψυχής έδινε το σχηματιζόμενο νήμα, στο Νου, να ανέλθει σε άλλες δονήσεις, όπου ο κόσμος των αιτιών υπήρχε. Δεν πρόκειται για τον υπνωτισμό και τον μαγνητισμό. Όχι. Εχρησιμοποιούσε στο Δόγμα του, μόνον τον αρμόδιο Λόγο, για να μπει ο άνθρωπος στην περιοχή ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ. Ποιά είναι η περιοχή αυτή του Λόγου; Είναι οι ψηλότερες δονήσεις, που σχηματίζουν τις αιτίες, όλων των φαινομένων και γεγονότων του κόσμου μας.
Κατείχε ο Καλλιόστρο, σαν μύστης που υπήρξε, το μεγάλο μυστικό της λειτουργίας του Νου τ' ανθρώπου. Αυτός που θα περάσει το φράγμα του τρισδιάστατου κόσμου, αυτός θα ζήσει το λειτούργημα του Νου, που για τα 90% είναι κατασκευασμένος να λειτουργεί, στην τρισδιάστατη περιοχή του κόσμου, στο σύμπαν μας. Μόνον 10% περιθώριο υπάρχει, να οδηγηθεί ο Νους κατάλληλα, να λειτουργήσει στην αιτιατή περιοχή των κόσμων.
Αυτό ακριβώς δίδασκε ο Διδάσκαλος Καλλιόστρο. Δίδασκε με την ίδια ευκολία που ένας δημοδιδάσκαλος, διδάσκει τα 24 γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου. Τι δίδασκε; Τον τρόπο και τη μέθοδο της αποκόλλησης του Νου, από τον κόσμο των αισθήσεων - φαινομένων - γεγονότων και χαμηλών εσωτερικών ερεθισμών. Ο τρόπος ήταν ο Λόγος. Με την κατάλληλη ομιλία, διδασκαλία, αποκολλούσε τον ανθρωπονού από τα αιώνια προσκολλήματα του και τον ανύψωνε, κατά την διάρκεια των φάσεων της τελετουργίας μέσα στον κύκλο το λευκό του δαπέδου της στοάς, στα υψηλότερα του Νου σημεία, όπου η λειτουργία του Νου, πιάνει την τετραδιάστατη δόνηση, που απλούστερα τη λέμε περιοχή των αιτιών.
Η όλη τελετουργία του Αιγυπτιακού δόγματος η της θριαμβεύουσας σοφίας της Ίσιδας και του Όσιρι, βασίζονταν στην αρχαία Θεουργία, που προήλθε από την αρχαιότατη Αίγυπτο. Όσο και αν άλλαξε το σύστημα του ο Δάσκαλος Καλλιόστρο για να προσαρμόσει στους ανθρώπους της εποχής του, δεν ξέφυγε ουδέ στιγμή από την ιερή Θεουργία η τον μυστικισμό της Δραβινιακής φυλής.
Λόγος = ρυθμός. Μουσική = ρυθμός. Συνδυασμός του λόγου και της μουσικής σε σχηματισμό κατάλληλου ρυθμού, είναι το μυστικό του Μεγάλου Διδασκάλου του Μυστικισμού, Αλεξάνδρου Καλλιόστρο. Υπήρξε ΕΣΩΣΤΡΕΦΗΣ ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΗΣ, ενώ ο Σαιν Ζερμαίν υπήρξε ΕΞΩΣΤΡΕΦΗΣ ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΗΣ.
Όποιος διαβάσει βαθιά και μελετήσει σοβαρά, θα ιδεί αμέσως να λάμπουν δύο αστέρια στο υπερφραγματικό στερέωμα. Το αστέρι του εσωστρεφούς μυστικισμού (Καλλιόστρο) και το αστέρι του εξωστρεφούς μυστικισμού (Σαιν Ζερμαίν). Ο Καλλιόστρο, χρησιμοποιούσε από φύση του και από αποστολή του, τον εσωστρεφή μυστικισμό. Ο Σαιν Ζερμαίν, χρησιμοποιούσε από φύση του, τον εξωστρεφή μυστικισμό. Δύο διαφορετικοί δρόμοι, που οδηγούν στο ίδιο ακριβώς σημείο.
Ο συνδυασμός του λόγου με την ανάλογη και κατάλληλη μελωδία - μουσική, ο υψηλός ρυθμός, έκανε τον εκπαιδευόμενο ν' ακολουθήσει ανάλογες σωματικές κινήσεις, μικρές, ρυθμικές, κανονισμένες, που θα τις ακολουθούσε ο Νους του εκπαιδευομένου. Στο χρονοδιάστημα αυτό, λόγου - μελωδίας - κίνησης, δηλαδή ρυθμού με ψυχική ανάταση ενισχυμένη με τον λόγο, έφερνε τον Νου; σε απελευθέρωση από τη φυσική του φυλακή και στη συνέχεια τον προωθούσε ν' ανοίξει τα φτερά του, την υπεραίσθηση του, την υπερσυνείδηση του, για να συλλάβει τους υπερβατικούς δονισμούς, που είναι έξω του σύμπαντος μας και που η σημερινή επιστήμη μας, αποκαλεί τετραδιάστατο κόσμο.
Όταν η εφαρμογή του Δόγματος για ανέβασμα από τη κλίμακα του Ιακώβ άρχιζε, τότε ο κατάπληκτος μαθητής, ένιωθε να εισέρχεται μέσα σε μία ευλογημένη κατάσταση, που η μακαριότητα τον κυρίευε. Περνούσε τον λευκό κύκλο. Τότε συναντούσε την πνευματοψυχή του η τον εαυτό του, όπου αμέσως ανακάλυπτε τον νέον κόσμο, αυτός που είναι παντελώς διάφορος του κόσμου του δικού μας. Σ' αυτόν τον κόσμο, τον τελειότερο και τον πνευματικότερο, ο Νους, γεμίζει από Θεία γνώση και το ανθρώπινο μεταβάλλεται σε Θείον.
Όμως τον μυστικισμό, τον κυνήγησαν οι θρησκείες και τον εχθροποίησαν. Το Βατικανό, γρήγορα γρήγορα πληροφορήθηκε τα πάντα και έκαμε κάθε παρανομία, ώστε να συντρίψει και να διαλύσει το νέο μυστικιστικό ρεύμα, που φούντωσε στη Γαλλία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία, Αγγλία, Γερμανία και Ρωσία... Χιλιάδες άνδρες και γυναίκες, μορφωμένοι και διψασμένοι για τη γνώση, εισέρρεαν στα τεκτονικά εργαστήρια των χωρών αυτών, για να μυηθούν στο Νέο Δόγμα του Καλλιόστρο. Άρχιζε ξανά στην Ευρώπη να ακούγεται ο μυστικισμός, που τόσα έκαμε για να τον επαναφέρει, ο Σαιν Ζερμαίν.
Οι φωτισμένοι τώρα γίνονταν πολλοί και ο Διδάσκαλος άφηνε την πρωτοβουλία στους νέους φωτισμένους αδελφούς. Γίνονταν τάγματα φωτισμένων, που προσπαθούσαν να μυήσουν στο μυστικιστικό σύστημα του Καλλιόστρο, όσους ένιωθαν την τάση, να μάθουν την αλήθεια για τον Θεό, την Ψυχή, την Αιωνιότητα, τον θάνατο και τη ζωή. Όπου εμφανίζονταν ο Διδάσκαλος τα πλήθη των λαών, ξεχύνονταν στους δρόμους, να τον επεφημήσουν και να τον ράνουν με λουλούδια. Η δόξα του, είχε πάρα πολύ ανησυχήσει το Βατικανό και προσπαθούσε να τον δολοφονήσει.
Η τέλεια γνώση της λειτουργίας του ανθρωπονού, προέρχεται από διόραση, που κάθε εξυψωμένο ον κατέχει. Σαν λέμε διόραση, εννοούμε την ακριβέστατη εικόνα, που παίρνει ο διορατικός, πίσω από κάθε παρεμβαλλόμενο εμπόδιο. Στερεό, υγρό η ατμοαέριο. Διέρχεται το φυσικό σώμα η ακτινοβολία του διορατικού και εισερχόμενη μέσα στο σημείο του οργάνου - αντικειμένου, μεταδίδει στον εγκέφαλο του διορατικού, κάθε διεργασία που συμβαίνει, τόσον αυτών που έρχονται, των ερεθισμών, όσον και των απαντήσεων που προκαλούνται από τους εισερχομένους ερεθισμούς.
Ο διορατικός μπορεί να ιδεί ότι συμβαίνει στα έγκατα της γης, στο βυθό του ωκεανού, στον αστερισμό μας στην Αργώ, στον Γαλαξία μας και σ' όλο τέλος το σύμπαν. Αφού δεν υφίσταται εμπόδιο για τη διόραση του, την υπεραίσθηση του, την υπερσυνείδηση του, τον υπερνού του. Ο Διορατικός τα ζει όλα αυτά, σαν βρίσκεται σε εκστασιακή κατάσταση η όπως πιο απλά λέμε, σαν ουρανοβατεί... Όταν εισέλθει στον εκστασιασμό η στην υπερσυνείδηση του η στην υπερβατική κατάσταση του τότε διορά τα πάντα και ζει μέσα στα πάντα.
Ο Διδάσκαλος Αλέξανδρος Καλλιόστρο, ήταν από φύση του διορατικός και κατά συνέπεια, έβλεπε και γνώριζε όλους τους μηχανισμούς των οργανισμών, καθώς και όλης της έμβιας και άβιας ζωής, τα προβλήματα. Έβλεπε πως κατά την εποχή του, ο υλισμός κυριαρχούσε και πως χρειάζονταν μία διαφώτιση των πλατιών μαζών της Ευρώπης. Έτσι συνέλαβε το μυστικιστικό σχέδιο, το μυστικό του δόγμα, το Αιγυπτιακό του Δόγμα.
Όπως καταλαβαίνετε, ήταν απλούστατο μυστικιστικό σύστημα και μάλιστα εσωστρεφικά. Παρακαλώ, διαβάστε στο βιβλίο μου «Θεουργία» για τον εσωστρεφή και εξωστρεφή μυστικισμό. Ο εσωστρεφής μυστικιστικής, νιώθει και βλέπει το Θεό του, μέσα στα βάθη τα αβυσσαλέα των κόσμων και των όντων, όπου η κοιτίδα του Πατέρα, ο Γνόφος του Γεννήτορα μας. Κάθε έμβιο και άβιο, κάθε ον και κάθε πραγματοποιούμενο, γίνεται απ' τον Πατέρα και πλάθεται και υλοποιείται απ' τον Ίδιο, δίχως την παρεμβολή καμιάς, μα καμιάς άλλης δύναμης. Ο εξωστρεφής, βλέπει παντού την Πατρική παρουσία, όπου υπάρχει δημιούργημα Εκείνου, ακόμα και στο ευτελέστατο των πραγμάτων...
Τόσο ο εξωστρεφής μυστικιστής, όσο και ο εσωστρεφής, μοιραία θα καταλήξει στον Πατέρα η αρχίζοντας από την παρουσία του Θεού μέσα στο πετραδάκι του βουνού η εμβαθύνοντας απ' την αρχή το Νου του, προς τα αβυσσαλέα βάθη η ύψη η πέρατα η πανταχού, για να συναντήσει τον πολυαγαπημένο του Πατέρα. Όμως και οι δύο τους είναι Μυστικιστές και οι δύο τους κατευθύνονται προς συνάντηση Εκείνου και οι δύο τους ζουν με τον μοναδικό σκοπό, να ενωθούν μαζί Του.
Παρ' όλα αυτά, ο εξωστρεφής μυστικιστής, κινδυνεύει να θεωρηθεί ειδωλολάτρης η φυσιολάτρης η αντικειμενολάτρης, απ' ανθρώπους που δεν γνωρίζουν την Αλήθεια. Ο εσωστρεφής μυστικιστής, αντίθετα, αναζητεί να μπει, να φθάσει όσο μπορεί ταχύτερα, μέσα στην Αιωνιότητα, όπου θα συναντήσει και γι' αυτό άλλωστε αγωνίζεται, τον ίδιο τον Αΐδιο και Άμορφο και Άϋλο και Πανσπερματογενάρχη, που δεν έχει μορφή ουδέ κανέναν περιορισμό και που μόνον η ανθρωποψυχή με το δικό της πνεύμα, μπορεί να εντοπίση και να... συναντήσει...
Η διαφορά είναι μεγάλη και εμφανής, ανάμεσα στα δύο συστήματα, το εσωστρεφικά και το εξωστρεφικά. Πολλές φορές, γεννήθηκαν παρεξηγήσεις που συντέλεσαν στη δημιουργία άτυχων εντυπώσεων. Στην πραγματικότητα όμως, είναι λειτουργίες φυσικές και αναγκαστικές του Νου, που για να κινηθεί προς την τέταρτη διάσταση, στον ενωμένο τοποχρόνο, χρειάζεται να μπει σε μία εξωλειτουργική κατάσταση, που ονομάζεται εξωστρέφεια.
Αντίθετα. Η άλλη πλευρά, έχει έναν Νου, που λειτουργεί καλύτερα και ευκολότερα εσωστρεφικά, πράγμα που σημαίνει, πως θα εισέλθει κατ' ευθείαν γραμμή, όχι από το Αποτέλεσμα στην Ουσία, όχι από την περιφέρεια στο Κέντρο, αλλά κατ' ευθείαν γραμμή προς την αναμένουσα ΟΥΣΙΑ, η οποία ανά στιγμή, τείνει χέρι επαφής και στήνει γεφύρι διαπέρασης του απίθανου χωριστικού διαστήματος, στην εσωστρεφική ψυχή, που τον αναζητάει. Ο Καλλιόστρο υπήρξε εσωστρεφής μυστικιστής. Ο Άγιος Γερμανός, υπήρξε καθαρά εξωστρεφής μυστικιστής...
Σαν ασκηθούν και οι δύο μαζί στο μυστικισμό, ο καθένας τους θα πάρει τον δικό του δρόμο. Έτσι ο γεννημένος εξωστρεφής, θα λατρεύει τον Δημιουργό του, στα κατασκευάσματα του, ως Ουσίας τους, η εμψυχώτρα δύναμη τους, ως η ενοικούσα μέσα τους μεγάλη Αιτία, που τα δόνησε και τα σχημάτισε, αφού υπήρξε η δονητική Αρχή τους.
Ο εσωστρεφής μυστικιστής, θα διαδράμει τους κόσμους και τα όντα, θα αδιαφορήσει για σχήματα και για ασχήματα προγεγονότα, θα προσπεράσει τα λαμπρά όντα με τα πολύχρυσα φανταχτερά τους χρώματα, για να βρει το Ένα, το τίποτα και κανένα, που όμως μέσα Του περιέχει τα αίτια των πάντων και που οι κραδασμοί Του σχηματίζουν σε μία στιγμή μονάχα, κόσμους και κόσμους και μέσα τους να ζουν, να παράγονται, να αναπτύσσονται όντα, που μία στιγμή θα αναγνωρίσουν, πως προέρχονται απ' Εκείνον, προς τον Οποίο έλκονται απίθανα και προς τα Εκεί θα κατευθυνθούν.
Το ερώτημα που τίθεται είναι: Ποιός πάει γρηγορότερα στην αγκαλιά του αναμένοντα Πατέρα; Καθώς αντιλαμβάνεστε, ο Εσωστρεφής. Όμως καμιά φορά ο εξωστρεφής εκστασιάζεται τόσο περίεργα, απ' τη μορφή ενός αγριολουλουδιού και τότε πέφτει τόσο κατασυγκινημένος και καταμαγεμένος στην εκστασιακή του συγκίνηση, που η ψυχή του, καλεί επείγοντα το Πνεύμα, να αναλάβει τη συνάντηση με τον Πατέρα.
Είναι ίσως λιγάκι δύσκολο στον μη γνωρίζοντα τα μυστικιστικά θέματα, να νιώσει αυτή την επαφή ανθρώπου και Θεού, με την αιτία ενός φυσικοαντικειμένου, του αγριολουλουδιού, που είπαμε σαν παράδειγμα. Μπορεί το ίδιο να εσωδονηθεί, από τη θέα ενός νέφους, που σχηματίζει ψηλά στον ουρανό, διάφορα σχήματα, που μοιάζουν με μυθικά ζώα η με ανθρώπους που κάποτε έζησαν στη γη. Αμέσως τότε συγκινούμενος ο εξωστρεφής μυστικιστής, πέφτει σε κατάσταση εκστασιακή και η πνευματοψυχή του, αρχίζει την τρελή ανάβαση της προς τα ύπατα ύψη, όπου πιστεύει να ενωθεί με την ΥΠΕΡΨΥΧΗ...
Ενώ αυτά συμβαίνουν στον εξωστρεφή μυστικιστή, στον εσωστρεφή μυστικιστή, ανοίγουν πάραυτα οι ουρανοί απ' την συγκινησιακή κατάσταση που τον καταλαμβάνει, σαν ψάλλει ύμνους προς τον Γενάρχη του και Θεό του, σαν ακούσει ανώτερης αξίας σύνθεση μουσικής, σαν ιδεί ζωγραφική παραστάνουσα θεία γεγονότα. Τότε μία απίθανη τρεμούλα τον καταλαμβάνει και ένας κρύος ιδρώτας τον περιχύνει, οπότε ανέρχεται με ανυπολόγιστη ταχύτητα, προς τα σημεία, που η πνευματοψυχή του ξέρει και ΕΝΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ.
Τι γίνεται μ' αυτή την ένωση, κανείς δεν ξέρει, γιατί ο λόγος και η λαλιά αδυνατούν να εξηγήσουν, γιατί είναι γεγονότα, πέραν του τόπου και του χρόνου, που ο Νους δεν εννοεί και δεν καταλαβαίνει, γιατί απλούστατα, δεν έχει δύναμη, αυτά τα συμβεβηκότα να τα χωρίσει, αφού είναι αχώριστα, να τα ονομάσει, αφού είναι ακατονόμαστα, να τα περιγράψει, αφού είναι απερίγραπτα και να τα καταλάβει, αφού είναι ακατάληπτα.
Άλλο μεγάλο θέμα που γεννιέται είναι: Μπορεί ένας συνάνθρωπος να γίνεται ταυτόχρονα εξωστρεφής και εσωστρεφής; Ναι μπορεί να γίνει. Παρ' όλα που είναι σπάνιο φαινόμενο, όμως μπορεί να γίνει και έτσι και αλλοιώς. Ποιό σύστημα όμως από τα δύο θα τον γοητεύει; Η γνώμη μου είναι και τα δύο. Αυτό γιατί, κάθε εσωτερική ανάβαση, έχει και το δικό της μεγαλείο και τη δική της χάρη.
Οι εξωστρεφείς ανερχόμενοι, παρατηρούν πολύ αξιοπερίεργα γεγονότα, των κόσμων και των όντων που διέρχονται. Οι ψυχές τους, φωτογραφίζουν με ακατανόητη ευκολία και ταχύτητα, όλα τα συναντούμενα κατά τη διέλευση τους. Αυτό, ικανοποιεί κάπως την ψυχή, που βλέπει όντα να παραμένουν εκεί που τάχθηκαν για εκατομμύρια χρόνια, χωρίς να λαχταρούν να επανέλθουν στον Γεννήτορα τους και Πατέρα, αφού έχουν ταχθεί εκεί απ' Αυτόν, να διακονούν την Πανδημιουργία Του. Έτσι η πνευματοψυχή, γεμίζει από εικόνες κόσμων και όντων και τις παίρνει μέσ' στο αρχείο της για να τις μεταδίδει κάπου κάπου στο Νου τ' ανθρώπου, ώστε να πληροφορείται για τα διατρέχοντα στις άλλες εσώτερες διαστάσεις.
Αλλά η πνευματοψυχή του εσωστρεφή μυστικιστή, δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο, παρά να πλησιάσει τον Πατέρα, να ξεδιψάσει απ' την κρυστάλλινη Πηγή Του. Τίποτα, μα τίποτα δεν ενδιαφέρει την εσωστρεφική ψυχή, πλην, από την επαφή γιού και Πατέρα, παιδιού και Θεού.
Κάτω απ' αυτές τις συνθήκες, ο εσωστρεφής ανέρχεται για τη συνάντηση του, με τεράστια ταχύτητα, τόσο μεγάλη, που η Δημιουργία όλη ανατριχιάζει. Καθ' όλη τη διαδρομή του εσωστρεφή η ψυχή, έναν στόχο μόνο έχει, να βρεθεί στην αγκαλιά του λατρεμένου Πατέρα και Θεού του.
Τίποτα άλλο, μα παντελώς τίποτα άλλο δεν ενδιαφέρει τον εσωστρεφή μυστικιστή, πλην της γρηγορότερης ένωσης του, με τον Δημιουργό των κόσμων και των όντων, με τον Δημιουργό του. Γι' αυτό τίποτα δε βλέπει και τίποτα δε θέλει, παρά να νιώσει τη μακαριότητα, που θα την απορροφήσει, ευθύς σαν θα βρεθεί στην αγκαλιά Εκείνου, που τόσο περιμένει να δεχτεί.
Ο μυστικισμός είναι η πνευματικότερη διέξοδος του ανθρωπίνου όντος. Είναι αυτός ο ίδιος δρόμος, που φέρνει κατ' ευθεία γραμμή την πνευματοψυχή, στα Έσω Ουράνια Βασίλεια, όπου η πνευματικότητα μονάχα βασιλεύει. Ακριβώς, στην περιοχή αυτή της Πανδημιουργίας, βρίσκεται ο πυρήνας της Ουσίας, η άκαφτη Φλόγα, η καρδιά του Ανεσπέρου Φωτός, η Ουσία της Ουσίας των πνευματικών δονήσεων.
Σ' αυτούς τους δονισμούς προτίθεται η πνευματοψυχή του μυστικιστή να φθάσει, να ομοιοδονηθεί μαζί τους, να χαρεί την ύψιστη χαρά, να λάβει επαφή μαζί τους, ν' ακούσει πνευματικά τους λόγους, που σαν φλόγες εκπέμπονται απ' την Ουσία, που μεταβάλλονται σε κόσμους και σε όντα και καλύπτουν το αναμένον χάος, να... καλυφθεί...
Ο Αλέξανδρος Καλλιόστρο, είχε αναβαπτισθεί στους ποταμούς αυτών των άπειρων πνευματικών κυμάτων, που οι δονήσεις τους διαπερνούν τους κόσμους και τα όντα τους και που μέσα τους περιέχουν, τις αιωνόβιες και γενεσιουργικές ιδέες Του, αυτές που υλοποιούμενες μας κάνουν...
Ο Μέγας Διδάσκαλος Καλλιόστρο, που θέλησε με το όνομα αυτό να βαφτίσει τη μορφική παράσταση του, είχε εκγυμνάσει σωστά το Νου του και σε λίγα δευτερόλεπτα, άλλαζε ο μηχανισμός του και εγκατέλειπε την επαφή με τις αισθήσεις του, για να ενωθεί όσο γρηγορότερα μπορούσε, με την ολοφώτεινη Νόηση του, που του άνοιγε το δρόμο επαφής και σύνδεσης με την υπερσυνείδηση του. Τότε, έκανε επαφές με τις υψηλότερες δονήσεις, αυτές που πάλλονται στο κόσμο της Αιτίας και που μέσα στις ρίζες τους εμπεριέχουν, όλη την ύψιστη Σοφία και Αλήθεια, που την Πηγή τους, ο Θεός, περιέχει.
Ο Διδάσκαλος, είχε κατορθώσει να σχηματίσει τη συνεργασία, ανάμεσα υπερσυνείδησης και συνείδησης. Αυτό, για να μεταδίδει τις εντυπώσεις της υπερσυνείδησης, στη χαμηλή συνείδηση, αφού πρώτα, τις μετάλλαζε κατάλληλα, ώστε να γίνουν προσιτές προς την αργοπορούσα συνείδηση. Η δυσκολότερη εργασία είναι αυτή. Να μπορέσει ο Νους, να μεταβιβάσει της υπερσυνείδησης τα κύματα, στη συνείδηση του. Μόνον τότε τα βιώνει ο άνθρωπος, αν βέβαια η συνείδηση μπορεί να τα συλλάβει.
Η εκγύμναση αυτή του Νου, είναι δύσκολη πολύ και σπάνια συναντάται. Όμως για τον αληθινό Διδάσκαλο, τον Αλέξανδρο Καλλιόστρο, ήταν κατορθωτή. Η υπερσυνείδηση σαν λειτουργούσε, μεταβίβαζε τα μεταλλασσόμενο κύματα της, σε χαμηλές δονήσεις, ώστε να γίνονται κτήμα της συνείδησης για να τις βιώνει. Αυτό ακριβώς δίδασκε ανάμεσα στα άλλα, ο εξαιρετικός αυτός μυστικιστής. Ήθελε, ένα μεγάλο μέρος των αποκαλύψεων της Υπερψυχής προς την ανθρωποψυχή, να διοχετεύεται στη συνειδητή περιοχή του Νου, όπου να γίνονται τα πάντα βιώματα και τροφή της ίδιας της ζωής.
Αυτό και εφήρμοζε. Δεν αναβίβαζε μόνον τους μαθητές του, στα υπερούσια δώματα των εσωκόσμων, αλλά προσπαθούσε να τους διδάξει τον τρόπο, να μεταφέρουν όσο μπορούσαν τις Ιδέες - Σκέψεις του Πατέρα, που συνελάμβαναν, μεταλλαγμένες και κατάλληλες να βιωθούν απ' τους υπερτυχερούς μαθητές του. Αυτό και το κατόρθωνε και χαίρονταν αυτός πιο πολύ από τους ίδιους, σαν άκουγε να του μιλούν για τα βιωθέντα πια αποτελέσματα τους.
Αλλά ας δούμε από πιο κοντά, το σύστημα Καλλιόστρο, που εφαρμόζονταν, ως ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟ ΔΟΓΜΑ. Οι μαθητές τους, κάθονταν ολόγυρα του, σχηματίζοντες ένα σωστό κύκλο. Αυτό το πετύχαιναν απόλυτα, γιατί κάτω στο δάπεδο, υπήρχε τεράστιος κύκλος, όσο επέτρεπαν οι διαστάσεις της αίθουσας. Πάντως, ο εφτάμετρος κύκλος, ήταν απαραίτητος, για να λαβαίνουν μέρος όλοι οι παρόντες μαθητές. Κάτω από το ολιγόφωτο φως, καθισμένος στο κέντρο του κύκλου και περιστρεφόμενος κάθε τόσο προς τα 4 σημεία του ορίζοντα, δίδασκε το μεγάλο σύστημα της ανόδου.
Οι ψαλλόμενοι ομαδικά, με σιγανή φωνή ύμνοι προς τον Δημιουργό των κόσμων και των όντων, προς τον Αγαπημένον μας Πατέρα και Θεό μας, συγκινούσαν την ψυχή και εσωστρέφονταν ο μαθητής προς τα αβυσσαλέα βάθη των επουράνιων κόσμων και εσωδιαστάσεων. Ύστερα, έγερναν το κεφάλι προς τα πίσω και έσβηναν το λογισμό τους αφαιρούμενοι, για να ανέβουν στην υπερβατική τους δόνηση και να εισέλθουν στον τετραδιάστατο κόσμο, όπου ουδέ τόπος, ουδέ χρόνος, ουδέ βαρύτητα, ουδέ ύλη όπως την ξέρουμε υφίσταται και όλα είναι ένα, ακόμα παρελθόν, παρόν και μέλλον.
Η ψαλμωδία τελείωσε προ πολλού, και η μετακίνηση του κεφαλιού ανά 73 δευτερόλεπτα, συνεχίζεται ακόμα. Προς τα μπροστά και προς τα πίσω, με αργό ρυθμό. Μετρώντας 73" νοερά η από συνήθεια πια υποσυνείδητη, το κεφάλι, μεταφέρονταν ύστερα από 73" δευτερόλεπτα παραμονής στη θέση που το είχε φέρει ο εκπαιδευόμενος. Επαναλαμβάνω. Το κεφάλι, έπεφτε προς τα πίσω σιγά σιγά, σε χρόνο 7" εφτά δευτερολέπτων. Παρέμεινε στη θέση του 73" δευτερόλεπτα, οπότε επαναφέρονταν στην όρθια θέση του σε χρόνο 7" δευτερολέπτων. Εκεί, στην κάθετη θέση του, παρέμεινε 73" δευτερόλεπτα, οπότε έπεφτε σιγά σιγά προς τα μπροστά έως ότου το πηγούνι να μπει στο λακκουβάκι του λαιμού. Εδώ, στη νέα θέση του το κεφάλι θα παρέμεινε, 73" δευτερόλεπτα, για να επανέλθει σιγά σιγά στην όρθια, κατακόρυφη του θέση, σε χρόνο 7" δευτερολέπτων. Οι κινήσεις συνεχίζονταν με τάξη και ρυθμό, όπως σας τις περιέγραψα, μέχρι της στιγμής, που η συνείδηση του μαθητευόμενου, θα ανήρχετο προς την ύψιστη περιοχή του Νου, όπου θα μεταβάλλονταν σε υπερσυνείδηση. Θα έμπαινε δηλαδή ο εκπαιδευόμενος, σε άλλη δόνηση, που σημαίνει, πως θα έμπαινε στην περιοχή των αιτιών, στην αιθερική περιοχή του κόσμου μας η κατά τους επιστήμονες στην τετραδιάστατη περιοχή.
Ας επαναλάβουμε τα χρονικά διαστήματα και τις κινήσεις, που συνόδευαν τις διεργασίες του Νου, προς το σκοπό, να σκοπευθεί η υπερσυνείδηση και να πετύχει η σκόπευση, να φτάσει το βέλος της συνείδησης, στο κέντρο - στόχο της αόρατης υπερσυνείδησης και να κρατήσει ενωμένες, το ριγμένο βέλος, συνείδηση υπερσυνείδηση η νέα στροφή του Νου από τα έξω προς τα μέσα, από τα κάτω προς τα πάνω, από τα φυσικοϋλικό προς τα αιθερικοπνευματικά δονήματα, όπου η αληθινή σύσταση του κόσμου και όπου τα πάντα είναι ενωμένα και αποτελούν μία μόνη εικόνα, μέσα στο αιώνιο πλαίσιο και το αναλλοίωτο.
Έχουμε κίνηση προς τα πίσω, σε χρονικό διάστημα εφτά (7") δευτερολέπτων. Παραμονή του κεφαλιού εκεί πίσω, εβδομήντα τρία (73") δευτερόλεπτα. Επαναφορά προς τα εμπρός, προς την κατακόρυφη θέση του κεφαλιού σε (7") δευτερόλεπτα και παραμονή σ' αυτή τη κατακόρυφη θέση, για (73") δευτερόλεπτα. Πέσιμο προς τα μπροστά, σε (7") δευτερόλεπτα και παραμονή εκεί, (73") δευτερόλεπτα. Επαναφορά και πάλι στη κατακόρυφη θέση, σε εφτά (7") δευτερόλεπτα.

 

    Σύνολο
Κίνηση προς τα πίσω 

7"

80''

Παραμονή πίσω 

73''

Επαναφορά μπροστά 

7''

80''

Παραμονή στη κατακόρυφη 

73''

Πέσιμο προς στα μπροστά σε 

7''

80''

Παραμονή εκεί μπροστά 

73''

Επαναφορά στη κατακόρυφη

7''

80''

Παραμονή εκεί 

73''

Σύνολο

320''

320''


Αυτό, επαναλαμβάνονταν επτά φορές, οπότε ο εκπαιδευμένος εισήρχετο στη φωτεινή ακτίνα του Όσιρι, σε 7x320 = 2240". Αυτό σημαίνει, πως σε (37') πρώτα λεπτά και είκοσι (20") δευτερόλεπτα, θα έφευγε ο Νους απ' τη συνείδηση του και θα ανέρχονταν στην υπερσυνείδηση του η στο ουρανοπερπάτημα.
Σε μισή ώρα και κάτι, έφευγε από τη μέση η συνείδηση και ανέτειλε το φως του, Όσιρι, δηλαδή η υπερσυνείδηση. Φυσικά, καθ' όλη τη διάρκεια της άσκησης, ο Νους του ασκούμενου, είχε σχηματίσει ολοκληρωμένη την εντύπωση του όλου προγράμματος, για την επαφή του με την αναζητούμενη πραγματικότητα.
Το σύστημα αυτό, καθώς και άλλα άπειρα συστήματα, όπως των ομφαλοσκόπων ησυχαστών του 14ου αιώνα του Αγίου Όρους, έχουν σαν κύριο σκοπό τους και άξονα τους, την εσωστρεφική ανύψωση η την κατακόρυφη πτήση, απ' την περιφέρεια προς το κέντρο.
Πρόκειται για εσωστρεφικά σύστημα Μυστικισμού, που ο Νους ανέρχεται σε κατευθεία γραμμή, από συνείδηση σε υπερσυνείδηση, οπότε κατορθώνει να συλλαμβάνει δονήσεις του αιθερικού κόσμου η του κόσμου των αιτιών. Κατά τους επιστήμονες, η τετραδιάστατη περιοχή, όπου ο τοποχρόνος με τη βαρύτητα, αποτελούν το ένα και όπου η ίδια η ταχύτητα του φωτός, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ίδια η παλμοδόνηση της ύλης του τετραδιάστατου κόσμου η της αιθερικής περιοχής του κόσμου μας.
Στα 320" περίπου δευτερόλεπτα της ώρας γίνονταν το μυστήριο, η ένωση του κατώτερου εγώ με το ανώτερο Εγώ του ίδιου του ανθρώπου, η Θέωση του αθέατου και του υπερπνευματωμένου. Γίνονταν η μυστική συνάντηση ανθρώπου και Θεού. Πολλές φορές, ο εκστασιασμένος δόκιμος, έβλεπε να γυρίζει ολόγυρα στον Πάλλευκο γύρο, ένα περίεργο περιστέρι, κατάλευκο και περίεργα φωτεινό. Είχε ανθρώπινη λαλιά, που περιείχε όλες τις γλώσσες και γίνονταν καταληπτό σ' αυτά που τόσο αρμονικά λαλούσε.
Τι άκουγαν οι εκστασιασμένοι μαθητές, κανένας δεν κατάφερε να μάθει. Όλοι όμως πίστευαν ακράδαντα, πως έρχονταν σε επαφή με την αλήθεια. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι πως σαν ανέβαιναν ψηλότερα οι ζηλωτές, έβλεπαν το περιστέρι να μεγαλώνει τόσο, όσο μεγάλωνε η πλάση και ύστερα κατέληγε να γίνει ένα με τη Δημιουργία, μακραίνοντας, πλαταίνοντας, φουσκώνοντας και συνενώνοντας, τους κόσμους όλους, μέσα στα άπειρα κατάλευκα, απέραντα φτερά του...
Σιγά, σιγά συνέρχονταν στη συνείδηση τους και άρχιζαν τους υπέροχους ύμνους προς τον Μέγα Πατέρα όλων των Κόσμων και των Όντων. Τότε όμως, ήταν καινούργιοι άνθρωποι, που δεν έμοιαζαν καθόλου με τον προ ολίγης ώρας εκστασιασθέντα. Είχαν γίνει ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ...
Υπήρχε φυσικά και των προετοιμαζόμενων η εκπαίδευση. Αυτή ήταν εξωστρεφική και είχε μάλλον για σκοπό, την προετοιμασία για το αληθινό άλμα του Νου μέσα στα απύθμενα βάθη του εαυτού. Θα αναφέρω λίγα απ' αυτά της προετοιμασίας τα συστήματα, για να αντιληφθείτε, πως ήταν Νους υπέρτατης αξίας ο Αλέξανδρος Καλλιόστρο και ουδεμίαν σχέση μπορούσε να έχει με τον εγκληματία Μπάλσαμο από τη Σικελία, όπως το Βατικανό τότε κήρυττε και χάλκευε. Πρόκειται για Μυστικιστή, υψηλού βαθμού, που λειτουργούσε ο εκπαιδευμένος Νους του, πολύ κοντά προς την τελειότητα. Αφού για λίγο να πλησιάσει την τελειότητα ο άνθρωπος, αυτόματα αποκαλείται Άγιος. Σκεφθείτε τότε, τον υπέρτατο αυτόν μύστη, να ενούται με την ίδια Τελειότητα και να γίνεται μ' αυτήν Ένα!!!
Οι τρεις βαθμοί του Αιγυπτιακού Δόγματος του Καλλιόστρο, προετοιμάζουν τη μεγάλη ώρα, της μυστικής εισόδου στις υψηλές παλμοδονήσεις των αοράτων κόσμων. Στο Β' βαθμό, γίνεται μνεία, για άνοιγμα του στόματος και φύσημα στο στόμα του υποψηφίου για ανύψωση - Γνώση. Στον συνεχιζόμενο ανυψωτικό δρόμο, παρουσιάζονται.
Τα δημοσιευμένα, είναι στενές περιλήψεις των επουσιωδών σημείων του όλου φιλοσοφικού και μυστικιστικού συστήματος του μεγάλου μύστη Αλέξανδρου Καλλιόστρο. Η ουσία, ήταν ο δρόμος προς τη πηγή της τελειότητας. Αυτός ο δρόμος η το μυστικιστικό του σύστημα, υπήρξε αληθώς υπέροχο, γιατί με την προπαρασκευή του, έφερνε τον υποψήφιο κατ' ευθεία γραμμή, προς την υπερσυνείδηση του, για να γνωρίσει τις ανώτερες δονήσεις, που αποτελούσαν της τελειότητας την πόρτα. Ο αριθμός 7, ήταν το παν. Οι εφτά Άγγελοι και Αρχάγγελοι, ήταν οι 7 διαφορετικές δονήσεις, που συνελάμβαναν οι μυούμενοι κατά τις στιγμές των ΕΚΤΑΣΙΑΣΜΩΝ ΤΟΥΣ.
Το περιστέρι η η παιδίσκη με τα λευκά παπούτσια, συμβόλιζε το πνεύμα, που σε λίγη ώρα, θα κυριαρχούσε μέσα στον κόσμο του υποψηφίου για τη λήψη της ζητούμενης γνώσης. Ο Λόγος θα ηχούσε ξανά και πάλι στον ζωντανό συνάνθρωπο. Η λευκότητα, αντιπροσωπεύει την αθωότητα. Η αθωότητα, αντιπροσωπεύει τη κάθαρση και την απόπλυνση του υποψηφίου, από τα ανθρώπινα πάθη. Το Πνεύμα η η τελειότητα η οι υπερδονήσεις, συμβολίζονται με το λευκό χρώμα, που αυτό καθ' αυτό, απορροφάει όλα τα χρώματα και τα αποξενώνει από τις χαμηλές δονήσεις τους και τα μεταλλάζει σε λευκά χρώματα. Απαλλαγμένα από τα χαμηλά δονήματα της συμπεπυκνωμένης ύλης.
Ο Καλλιόστρο, υμνούσε το Θείο Κάλλος, με το λευκό χρώμα. Για τούτο τα πάντα ήταν περιβεβλημένα με το Θείον αυτό χρώμα. Ύστερα, τον κερνούσε το ποτό της σοφίας. Ναι αυτή η μετάδοση των δονισμών του στους μυούμενους, στη θριαμβεύουσα σοφία, αποτελεί του δονισμού του την ύψιστη απόδοση, που τη μεταβίβαζε τη δόνηση αυτή, θα έκανε το σώμα του λήπτη να ομοιοδονείται, να φτάνει στην τελειότητα.
Καθώς παρατηρείτε, η τελειότητα είναι του δονισμού παράγωγο. Όσο η δόνηση ανεβαίνει, τόσο η τελείωση πετυχαίνεται και ο ανθρωπονούς εισέρχεται στη Βασιλεία των Ουρανών. Ο άνθρωπος για να πετύχει την είσοδο του εκεί, πρέπει πρώτα να αποκαθαρθεί, να νίψει τα ανομήματα του, όχι μόνον στην όψη, αλλά και στο βαθύ του είναι, ως τα προπύλαια της ψυχής του.
Αυτά όλα μαζί, δείχνουν το μυστικισμό η την υπερσυνείδητη εμπειρία. Είναι το υπερβατικό ύψωμα η η αντίληψη της πραγματικότητας. Πρέπει να συμβαίνουν μέσα στο Νου τ' ανθρώπου η ν&

ΧΑΛΑΖΙΑΣ ΒΕΛΟΝΕΣ 10 ΓΡΑΜΜΑΡΙΑ (3ΕΚΑΤ.) ..
4,00€
text_tax 4,00€